سر بده آواز هق هق خالی کن دلی که تنگه

                                        گریه کن گریه قشنگه گریه سهم دله تنگه

بذار پروانه احساس دلتو بغل بگیره

                                       بغض کهنه رو رها کن تا دلت نفس بگیره

نکنه تنها بمونی  دل به غصه ها بدوزی

                                            تو بشی مثل ستاره تو دل شبا بسوزی

گریه کن گریه قشنگه گریه سهم دل تنگه

                                        گریه کن گریه غروره مرحم این راه دوره

***********************************

دوستت دارم را،
من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام

دامني پركن از اين گل كه دهي هديه به خلق
كه بري خانهٌ دشمن
كه نشاني بر دوست
راز خوشبختي هركس به پراكندن اوست...

********************************

ابتهاج

من آن ابرم که می خواهد ببارد

نمی داند کجا سر می گذارد

چارلز دیکنز

هرگز این چهار چیز را در زندگیت نشکن:

اعتماد ، قول ، رابطه و قلب

زیرا وقتی این ها می شکنند صدا ندارند !

ولی درد بسیاری دارند

زندگی مثل یه دیکته است، هی می نویسی، هی پاک می کنی.

هی غلط می نویسی، هی پاک می کنی. غافل از اینکه... ازرائیل

داد می زنه برگه ها بالاااااا

هرگاه احساس کردی که گناه کسی انقدر بزرگ است که نمیتوانی

 

آن را ببخشی بدان که اشکال در کوچکی روح توست. نه در بزرگی

 

 گناهی آن

برو به ادامه مطلب

می خواهد؟

گفتمـــش بی تو دلم میگیـــــــــرد

گفت با خاطــــره هاخــلوت کـــــن

گفتمش خنده به لب میمیـــــــــرد

گفت با خون جگر عــــادت کـــــــن

گفتمش با که دلم خــــوش گـــــردد

گفت غم را به دلت دعــــوت کـــــن

گفتمش راز دلم راچه کنـــــــــــــم؟

گفت با سنگ دلم صحبت کــــــــن

این دوستت دارم های اجباری

                                    از هیچ بهتر است اما

                             نه آنقدر که به عشق دلگرممان کند!

                                     درست مثل اینکه در غذا

                           به جای زعفران ،زردچوبه ریخته باشی...!

((غربت))

این دیرسال رنج زاد،

دلم از شومی آن میگیرد،

چند شهر دلتنگی را باید بدوم

تا دست هایت را بیابم...؟

من از بوی تند غربت گریزانم،

به شهرمان بازگرد...

یه روز وقتی به گل نیلوفر نگاه می کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شاید منم یه روز مثل گل نیلوفر تنها بشم. سریع از کنار مرداب رد شدم. حالا وقتی که می بینم خودم مثل مرداب شدم دنبال یه گل نیلوفر می گردم که از تنهایی نمیرم  و حالا می فهمم که گل نیلوفر مغرور نیست ... اون خودشو وقف مرداب کرده

سروها غمکده اند

شعرها را ننویس

باز مرداب شدم

هیچ و پوچ و همه مرگ

این شعار من بود

مرگ.مرداب و غم